Halloween, Κέλτες & Κολοκύθες

Η λέξη Halloween «All Hallows Evening», δηλαδή η βραδιάς πριν από τη γιορτή των Αγίων Πάντων, που είναι 1η Νοεμβρίου. Προέρχεται από την αρχαία αγγλική λέξη για τον Άγιο «Hallow». Στην πορεία, συντομεύθηκε σε Halloween, αναφερόμενη στην γιορτή των ολων των Αγιων.

Οι Άγιοι Πάντες ξεκίνησαν να εορτάζονται το 609 μ.Χ., στις 14 Μαΐου. Ο Πάπας Γρηγόριος 4ος μετακίνησε τον εορτασμό την 1η Νοεμβρίου. Αυτό έγινε επειδή η πόλη της Ρώμης δεν μπορούσε να στεγάσει τον μεγάλο αριθμό των πιστών που συνέρρεαν τον Μάιο και επιλέχθηκε μια ημερομηνία τον χειμώνα για λιγότερο κόσμο… ή απλα για να συμπέσει με τις αρχαίες δοξασίες γύρω από τη συγκεκριμένη ημερομηνία.

Το Halloween γορτάζεται τη νύχτα της 31ης Οκτωβρίου, συνήθως μικρά παιδιά μεταμφιέζονται κατά κανόνα σε κάτι «τρομακτικό» φαντάσματα ή μάγισσες και επισκέπτονται σπίτια και ζητούν κέρασμα treat για να μην κάνουν σκανταλιά trick.

Το σύμβολο της γιορτής είναι η κούφια κολοκύθα η οποία σκαλίζεται έτσι ώστε να παίρνει ανθρώπινη μορφή ενώ μέσα στην κολοκύθα υπάρχει ένα αναμμένο κερί.

Η γιορτή αυτή δεν έχει να κάνει με τις Απόκριες, αφού έχει μια μυστικιστική χροιά. Αποτελεί εξέλιξη της αρχαίας Κελτικής γιορτής Samhaim που σηματοδοτεί το τέλος του καλοκαιριού. Η περιοδος που οι δαίμονες και τα πνεύματα των νεκρών περιπλανιούνται στη γη… αν και στη σημερινή της μορφή ασχολείται περισσότερο με διασκέδαση.

Για τους Κέλτες η μέρα αυτή σημάδευε το τέλος της συγκομιδής και την αρχή του χειμώνα, ενώ ταυτόχρονα η αλλαγή της εποχής ήταν μια γέφυρα ανάμεσα στον πάνω κόσμο και στον κόσμο των νεκρών, το ανθρώπινο και το υπερφυσικό… τα πνεύματα, οι ψυχές των νεκρών επιστρέφουν στα σπίτια τους και οι οικογένειες άφηναν έξω από το σπίτι τροφή για να τα κατευνάσουν.

Οταν οι Ρωμαίοι κατακτούν τους Κέλτες παίρνουν προίκα τη Δρυιδική γιορτή Samhain. Ένα από τα έθιμα που οι Κέλτες μεταφέρουν κατά το Samhain ήταν να τριγυρνούν στους δρόμους με κολοκύθες τις οποίες γέμιζαν με ανθρώπινο λίπος. Όσο λοιπόν θερμαινονταν τα καζάνια για τα λίπος, οι Δρυίδες χτυπούσαν τις πόρτες των τοπικών αρχόντων και φώναζαν «Trick or Treat» «τέχνασμα ή θεραπεία». Αν ο άρχοντας σκόπευε να προσφέρει κάποια «θεραπεία».δλδ. λιπος, ήταν μια ανθρωποθυσία… ισως κάποιον από τους υπηρέτες ή και κάποιο από τα μέλη της οικογένειας. Η ανταμοιβή για την «θεραπεία» θα ήταν μια κολοκύθα γεμάτη με ανθρώπινο λίπος και θα την άναβαν, έτσι ώστε ο καθένας μέσα στο σπίτι να ήταν προστατευμένος από τους δαίμονες που κλήθηκαν κατα το Samhain. Οι Δρυίδες διεδιδαν ότι αν δεν έδιναν καλόπιασμα το σπίτι θα αντιμετωπίζε τα προβλήματα. Θα ζωγράφιζαν ενα κύκλο με ένα εξάκτινο αστέρι από αίμα στην πόρτα του σπιτιού και αυτό θα προσέλκυε τους δαίμονες και όλες τις κατάρες που θα επικαλούνταν οι Δρυίδες κατά τη διάρκεια του Samhain.

Είτε δεχθούμε τη θεωρία ανθρωποθυσιας για την προέλευση του λογοπαίγνιου είτε το «πείραγμα ή κέρασμα», το θέμα είναι ότι βασίζεται στη συνήθεια να αφήνουν γλυκά και τρόφιμα οι άνθρωποι για τις ψυχές. .

Το Halloween συνδέεται με υπερφυσική δραστηριότητα. Πολλές παραδόσεις θεωρούν την ημέρα αυτή ως μία από τις ελάχιστες μέρες που μπορεί να επιτευχθεί επαφή με τον κόσμο των πνευμάτων, ενω η μαγεία είναι στο ζενίθ. Στην εποχή μας το Halloween ειναι παγκόσμια γιορτή αλλά και μπίζνα. Στολές, αξεσουάρ και κολοκύθες πωλούνται κατά εκατομμύρια. Στις ΗΠΑ το ένα τέταρτο όλων των γλυκών που πωλούνται ετησίως αγοράζεται αποκλειστικά για το Halloween!!!

Γιατι δεν μιλάμε στα παιδιά για τον πόλεμο;

Είμαι κι εγώ από εκείνα τα τυχερά παιδιά που κάποτε το σχολειο μας ‘ανάγκασε’ να διαβάσουμε το μυθιστόρημα “Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου”. Πλέον το λογοτεχνικό βιβλίο στο δημόσιο σχολείο δεν είναι υποχρεωτικό…και το σχολειο δεν ειναι πια σχολείο …αλλά αυτό είναι γι άλλο επεισόδιο…

27 Οκτωβρίου 1940: θα τη θυμάται αυτή τη μέρα ο Πέτρος που πέθανε το τριζόνι του. Θα τη θυμάται γιατί την επομένη ακούει τη φωνή της μητέρας του να του λέει: «Σήκω…, έγινε πόλεμος. Δεν ακούς τις σειρήνες;» Και από τότε αρχίζει ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου, μια βόλτα στην Αθήνα της Κατοχής, στα δύσκολα εκείνα χρόνια της πείνας… 

Στην Αθήνα του 1940 – 1944 παρακολουθούμε την πορεία του εννιάχρονου Πέτρου προς την εφηβεία την ώρα που ο πόλεμος μαίνεται. Οι εξελίξεις στα μέτωπα συμπαρασύρουν την καθημερινότητα του, ενώ συγγενείς και φίλοι κάτω από την πίεση των γεγονότων, αλλάζουν κι αυτοί, άλλοτε θυμίζοντας αναξιοπρεπείς, πεινασμένες σκιές και άλλοτε αποφασισμένους μικρούς ήρωες.

Η Άλκη Ζέη έχει ζήσει τα γεγονότα από πρώτο χέρι και το βιβλίο έγραψε στο Παρίσι, όπου ζούσε αυτοεξόριστη με την οικογένειά της κατά τα χρόνια της Δικτατορίας. Το βιβλίο εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα από τις Εκδόσεις Κέδρος το 1971. Το 1972, κυκλοφόρησε στα αγγλικά σε ΗΠΑ και Βρετανία, με τίτλο Petros’ War (Ο πόλεμος του Πέτρου), ενώ το 1976 το βιβλίο κυκλοφόρησε σε δέκα γλώσσες.

Το έργο παρόλο που παραπέμπει στη φρίκη του πολέμου, του φασισμού και της κατοχής, αλλά δεν περιορίζεται σε αυτήν. Την υπερβαίνει κι αποκτά μια οικουμενική διάσταση για τα παιδιά όλου του κόσμου. Στον περίπατο αυτό του Πέτρου κρύβεται το μήνυμα πως οι αγώνες ξεκινούν πρώτα από μέσα μας. Στην πορεία του διαγράφεται το μήνυμα αλληλοβοήθειας: Το να χάσουμε κάτι αγαπημένο δεν διορθώνεται… βοηθώντας όμως τους συνανθρώπους μας, κερδίζουμε έμπνευση για μια νέα αρχή.

Γιατι η κοινωνίας μας δεν μιλά στα παιδιά για τον πόλεμο;

Η επεξεργασία του παρελθόντος τόσο στην Ελλάδα ‘οσο και στην Κύπρο διαφοροποιείται σε σχέση με τις υπόλοιπες πρώην κατεχόμενες χώρες, και η αιτία είναι οι Εμφύλιοι που ζήσαμε. Δυστυχως με τα τόσα μας παθηματα, δεν έχουμε αναπτύξει μιαν “αντιφασιστική μνήμη” όπως στην ανατολική Ευρώπη, ή μια κοινή “πατριωτική μνήμη” όπως στη δυτική Ευρώπη π.χ. Ιταλία ή η Γαλλία.

Σαν μάχιμος εκπαιδευτικός καθημερινά διαπιστώνω πως αγνοούμε την Ιστορία μας. Αποφευγουμε να μιλάμε στα παιδιά για το παρελθον. Ετσι τα παιδιά μεγαλώνουν βλέποντας μπροστά τους εκφάνσεις του φασισμου, μια κατάσταση όμως που δεν τα αγγίζει, δεν τα τρομάζει, ίσως και να την ασπάζονται.

Τα παιδιά, μαθαίνουν από το παρατηρούν τους μεγάλους. Η φρίκη που ζει η ανθρωπότητα γίνεται εικόνα στα μάτια των παιδιών. Η αθωα ψυχη ομως δεν προστατεύεται αν αποφευγουμε να τους μιλήσουμε ανοιχτά για τον δικό μας αποτρόπαιο κόσμο… Η κοινωνία μας είναι σκληρή, και δεν χωράει εξωραϊσμούς, ιδιαίτερα όταν συμβαίνουν τόσο σοβαρά γεγονότα όπως ο φασισμός, ο πόλεμος, η βία. Αν αρνηθούμε όμως ένα γεγονός ή αν πούμε ψέματα για αυτό, τα μπερδεύουμε. Στα παιδιά λέμε πάντα την αλήθεια γιατί έχουν την ευαισθησία η οποία τους προϊδεάζει για όλα αυτά που αντιλαμβάνονται μεν αλλά δεν μπορούν να κατανοήσουν.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος παρέμεινε θέμα ταμπού στην Ελλάδα μέχρι τη δεκαετία του 1980, τότε εισήχθη και η διδασκαλία του στα ελληνικά πανεπιστήμια από έναν Γερμανό καθηγητή… τραγική ειρωνεία!

Την εισβολή στη Συρία επέφερε ο κυνισμός της ΕΕ

Η Τουρκία μάχεται εναντίον τρομοκρατικών οργανώσεων οι οποίες εγείρουν απειλή για την εθνική της ασφάλεια, αναφέρει ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ.

Οι συριακές ανταρτικές δυνάμεις με την υποστήριξη της Τουρκίας έχουν τον έλεγχο πολλών πλέον περιοχών.

Οι τούρκικες υπηρεσίες προπαγάνδας επιλέγουν να δείξουν τούρκους στρατιώτες να εμφανίζονται σαν από μηχανής θεοί και να  φροντίζουν γυναίκες και παιδιά.

Αφετηρία της κρίσης στη Συρία ήταν ένα κύμα λαϊκής διαμαρτυρίας τμήμα του φαινομένου που το 2011 ονομάσαμε «Αραβική Άνοιξη». Σύντομα, όμως, η κύρια μορφή του έγινε η ένοπλη δράση ισλαμιστικών οργανώσεων με ανάμειξη και υποστήριξη ξένων δυνάμεων.

Οι ΗΠΑ αλλά και χώρες της Δυτικής Ευρώπης θεώρησαν ότι μια αλλαγή κυβέρνησης στη Συρία θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πιο φιλοδυτική κατεύθυνση ενώ θα στερούσε τη Ρωσία από μια σύμμαχο. Η Τουρκία, που στήριξε και εξόπλισε μέρος της ισλαμιστικής αντιπολίτευσης, θεώρησε ότι θα μπορούσε τρόπον τινά να εντάξει τη Συρία στη δική της στρατηγική επιρροή.

Οκτώ χρόνια μετά, ένας πόλεμος που έχει ήδη στοιχίσει τη ζωή σε μισό εκατομμύριο ανθρώπους κι έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη προσφυγική κρίση από την εποχή του δευτέρου παγκοσμίου, μαίνεται εκτός ελέγχου.

Η Τουρκία επεδίωκε από καιρό μια μεγάλης κλίμακας εισβολή, θεωρώντας ότι θα εξουδετέρωνε έτσι και το κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα. Γνώριζε ότι αν και οι ΗΠΑ επιθυμούσαν να διατηρηθεί η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Συρία, πιο πολύ ηθελαν να απεμπλακούν, ιδίως από τη στιγμή που είχαν χάσει τη δυνατότητα αλλαγής κυβέρνησης.

Την εισβολή στη Συρία έφερε ο κυνισμός της Ευρώπης

Η Τουρκία γνωρίζει ότι η εισβολή και η στρατιωτική της δράση δεν μπορεί να είναι απεριόριστη… ήδη δρομολογούνται κάποιες χλιαρές πολιτικές εξελίξεις από τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Παρόλα αυτα θα προσπαθήσει να πετύχει όσο το δυνατόν περισσότερα, κάτι που ήδη αποτυπώνεται σε μια πολύ βίαιη επέμβαση με σημαντικό αριθμό θυμάτων.

Smoke rises over the Syrian town of Tel Abyad, as seen from the Turkish border town of Akcakale in Sanliurfa province, Turkey, October 10, 2019. REUTERS/Murad Sezer

Το σύνολο της διεθνούς κοινότητας ανέχεται την τουρκική εισβολή, αφού και στο παρελθόν έχει αναγνωρίσει το δικαίωμα στην Τουρκία να επεκτείνει κατά το δοκούν τις επιχειρήσεις υποτιθέμενης προστασίας της ασφάλειας της εντός του συριακού εδάφους….

Το Τουρκικο χέρι που όπλισε το στηρίξαμε όλοι εμείς οι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι…

Η τουρκική εισβολή στη Συρία, πράξη παράνομη όπως και όλες οι προηγούμενες τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις σε άλλες περιοχές. Η εισβολή στη Συρία δεν μας θυμίζει μόνο την εισβολή του 1974 στην Κύπρο αλλά και τις αντιφάσεις που διέπουν την διεθνή κοινότητα για παρεμβάσεις… μια Ευρωπαική Ένωση που με τον κυνισμό της επέφερε την αδυναμία της για πραγματική λύση του προβλήματος.

45 ΧΡΟΝΙΑ ΒΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ

Δεν τους εφερε η θαλασσα της Κερυνειας, τους εφερε η προδοσία και ο εγωισμός. Η ιστορία πίσω από το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή φαντάζει μια μυστική ακολουθία γεγονότων… τα ερωτηματα καθε χρονο αυξανονται…η Κυπρος μας παραμενει πληγωμενη… Ευθύνες σε όλες οι κυβερνήσεις που από το 1974 έως το 1986 δεν άνοιξαν τον Φάκελο της Κύπρου. Η πολιτική και η ηθική εκκρεμότητα που αφορά το χουντικό πραξικόπημα και τη τουρκική εισβολή βαρενουν οσους ανέστειλαν τις διώξεις των υπευθύνων της κυπριακής τραγωδίας. Η ιστορία μπορεί να ειπωθεί με χιλιάδες τρόπους, όπως συμφέρει τον καθενα, αλλά η ιστορία είναι μία.

Σάββατο πρωί 20ης Ιουλίου 1974

Στις 15 Ιουλίου 1974 ανατρέπεται ο Μακάριος από τους πραξικοπηματίες και στην Άγκυρα σήμανε συναγερμός.

Σάββατο πρωί 20ης Ιουλίου 1974

Πέντε μέρες μετά ακολουθεί η τουρκική εισβολή και μια γενική επιστράτευση που αποδεικνύεται φιάσκο. Τα μπακάλικα αδειάζουν. Όλοι καταλαβαίνουν ότι κάτι θα συμβεί.

Σάββατο πρωί 20ης Ιουλίου 1974

Οι τουρκικές δυνάμεις προετοιμάζονταν για την απόβαση στην Κύπρο και την εφαρμογή του σχεδίου «Αττίλας» που αποτελείτο από αποβατικές και αεροπορικές επιχειρήσεις. Σε αυτή συμμετείχαν συνολικά γύρω στους 40.000 Τούρκους.

«Αττίλας»

Σάββατο πρωί 20ης Ιουλίου 1974, 05:30΄,πάνω από την οροσειρά του Πενταδακτύλου σε ιδιαίτερα χαμηλή πτήση δύο Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη F104, κατευθύνονται με ταχύτητα προς το στρατόπεδο των Ελληνικών Δυνάμεων. Την ίδια ώρα τα στρατόπεδα της Λευκωσίας δέχονταν εκατοντάδες βόμβες από Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη. Άοπλοι πολίτες δολοφονήθηκαν, γυναίκες βιάστηκαν και αιχμάλωτοι στρατιώτες εκτελέστηκαν.

«Αττίλας»

Η ελληνική πλευρά ωστόσο βρέθηκε εξ απροόπτου, αντιδρώντας στην εισβολή με μεγάλη καθυστέρηση. Η αντίδραση της ελληνικής πλευράς ήταν αργοπορημένη, γιατί είδαν την εισβολή ως ευκαιρία για να καταρρεύσει η πραξικοπηματική κυβέρνηση στο νησί. Κάτω από αυτές τις συνθήκες ο Σαμψών αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να παραδώσει την προεδρία.

ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ 1974

Η Τουρκία από τη μεριά της υποστήριξε ότι δεν υπήρξε κάποια εισβολή, αλλά «ειρηνική επέμβαση», με σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο, που είχε καταλυθεί από το πραξικόπημα.

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ 1974

Στις 4 το απόγευμα της 22ας Ιουλίου 1974 αρχίζει η ανακωχή όπως συμφωνήθηκε από τις δύο πλευρές, η οποία όμως παραβιάσθηκε αρκετές φορές από τους εισβολείς. Οι Τούρκοι ελέγχουν το 3% του Κυπριακού εδάφους, έχοντας δημιουργήσει ένα προγεφύρωμα, που συνέδεε την Κερύνεια με τον τουρκοκυπριακό θύλακο της Λευκωσίας.

ΕΙΣΒΟΛΗ 1974

Το Συμβούλιο Ασφαλείας, και ο ΟΗΕ έχει κάνει εκκλήσεις για άμεσο τερματισμό της ξένης στρατιωτικής επέμβασης στην Κυπριακή Δημοκρατία και για απομάκρυνση χωρίς καθυστέρηση του ξένου στρατιωτικού προσωπικού που η παρουσία του δεν προβλέπεται από διεθνείς συμφωνίες.

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ 1974

Στις 14 Αυγούστου ξεκίνησε η δεύτερη επιχείρηση των Τούρκων Αττίλας II η οποία κράτησε 3 ημέρες. Οι Τούρκοι θα κατακτούσαν περισσότερο από ό,τι υπολογιζαν. Οι ελληνοκυπριακές δυνάμεις ήταν χωρισμένες σε 3 τομείς, Δυτικό, Κεντρώο και Ανατολικό. Το σχέδιο των ελληνοκυπριακών δυνάμεων ήταν η ασθενής άμυνα και υποχώρηση έως μια προσχεδιασμένη αμυντική γραμμή, τη «Γραμμή Τρόοδους». Συνολικά, υπήρχαν 20 χιλιάδες άντρες στις τάξεις της Εθνικής Φρουράς και 21 άρματα μάχης .

ΕΙΣΒΟΛΗ 1974

Η Τουρκία συνεχίζει να κατέχει παράνομα για 45 χρόνια το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, το 65% της καλλιεργήσιμης τότε έκτασης, το 70% του ορυκτού πλούτου, το 70% της τότε βιομηχανίας, το 80% των τουριστικών εγκαταστάσεων στο νησί. Περισσότεροι από 50.000 οπλισμένοι στρατιώτες από την Τουρκία παραμένουν στις κατεχόμενες περιοχές. Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους τη χώρα.

” Τότε πεθαίνουν οι νεκροί, όταν τους λησμονούνε”. Κωστής Παλαμάς

Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ… γνώριμες ήταν οι σειρηνες που άκουσες σήμερα

Με το σήμα κωδικός «Αλέξανδρος εισήλθε νοσοκομείον», ο επικεφαλής των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο ταξίαρχος Μ. Γεωργίτσης ανήγγειλε το πρωί της 15ης Ιουλίου 1974, στην ελληνική χουντικη ηγεσία την έναρξη του πραξικοπήματος.

Το πραξικόπημα δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ακολούθησε μία μακρά περίοδο αστάθειας στην Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία από την ίδρυση της το 1960 και μετά έζησε σειρά διακοινοτικών συγκρούσεων. Το κλίμα στην Κύπρο πριν το Πραξικόπημα ήταν ήδη τεταμένο. Η τρομοκρατία των παρακρατικών οργανώσεων, οι πολιτικές δολοφονίες και η προβληματική σχέση Μακαρίου-Αθηνών οξυνε τα πραγματα. Οι φήμες για ανατροπή του Μακαρίου πολλές.

08:15 το πρωί – δύο ισχυρές φάλαγγες αρμάτων εξήλθαν στο οδικό δίκτυο, η μία από το στρατόπεδο Κοκκινοτριμυθιάς, που αποτελούταν από όλα τα άρματα της Κυπριακής Εθνοφρουράς, περίπου 35 ρωσικής προέλευσης και με δύναμη 300 ανδρών, με κύριο σκοπό την εξουδετέρωση της Προεδρικής Φρουράς,150 ανδρες. Η δεύτερη φάλαγγα από το στρατόπεδο Καποτά στη Παλλουριώτισσα με άρματα βρετανικής προέλευσης που μετέφεραν μονάδα ΛΟΚ περίπου 300 ανδρών με σκοπό την εξουδετέρωση του αστυνομικού Εφεδρικού Σώματος που έδρευε περίπου 1 χλμ. μακρύτερα του Προεδρικού Μεγάρου. Στη συνέχεια οι δύο φάλαγγες θα συνέκλιναν και περικυκλώνοντας θα πυρπολούσαν κανονιοβολώντας το Προεδρικό.

Ένα χέρι αδερφικό οπλίζει τη σκανδάλη και σπέρνει τον πανικό στα αδέρφια του… Ποιος είναι ο θύτης και ποιο το θύμα τελικά; Και ποιο το τέλος άραγε; Ποιος φταίει; Ποιοι έχουν ενοχές;

Απο τη Χουντα πρόεδρος ορκιζεται ο Νίκος Σαμψών κι ετσι ανακύρηξε την «Ελληνική Δημοκρατία της Κύπρου». Το ίδιο απόγευμα φαινόταν ότι το πραξικόπημα είχε τελικά επικρατήσει με απολογισμό 91 νεκρούς και 250 τραυματίες.

Τη δεύτερη μέρα άρχισαν οι συλλήψεις από τους πραξικοπηματίες. Ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι αριστεροί και προοδευτικοί άνθρωποι που τοτε ήταν φαντάροι μιλάνε για εγκλεισμό τους σε καθεστώς απομόνωσης τις μέρες του πραξικοπήματος…

Ιστορίες τρομοκρατίας! Ιστορίες τραυματισμού εγκύων τουρκοκυπρίων στην κοιλιά για να εξοντωθεί το βρέφος, δολοφονίες εν ψυχρώ.. Ιστορίες ενός εμφυλίου που εξυπηρέτησε συμφέροντα που σχεδίαζαν την διχοτόμηση της Κύπρου. Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι εξακολουθούν να αγνοούνται από τις διακοινοτικές μάχες του 1963 και την τουρκική εισβολή του 1974.

Ο Μακάριος μέσω Μάλτας και Λονδίνου έφτασε στην Νέα Υόρκη, όπου στις 19 Ιουλίου έλαβε μέρος στην σύσκεψη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου καταγγειλε την Χούντα των Αθηνών για εισβολή. Ωστόσο η τραγωδία είχε ήδη ξεκινήσει…

Πέντε ημέρες αργότερα χρησιμοποιώντας το πραξικόπημα ως πρόσχημα, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Στις 20 Ιουλίου, η Τουρκία επικαλούμενη το άρθρο 4 της συνθήκης Εγγυήσεων, εισέβαλε στην Κύπρο. Στις 23 Ιουλίου ο Νίκος Σαμψών προ της διαφαινόμενης κατάρρευσης παραιτήθηκε, όπως και το στρατιωτικό καθεστώς στην Ελλάδα.

Σε μια εισβολή δύο φάσεων, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, και παρά τις εκκλήσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ η Τουρκία κατέλαβε το 36,2% της εδαφικής επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας και εκτόπισε βίαια 200.000 Ελληνοκυπρίους. Άλλοι 20.000 Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι παρέμειναν στις κατεχόμενες περιοχές, εξαναγκάστηκαν και αυτοί τελικά να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να αναζητήσουν καταφύγιο στις ελεγχόμενες από την κυπριακή Κυβέρνηση περιοχές. Μέχρι τον Απρίλιο 2013 λιγότεροι από 328 εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι και 109 Μαρωνίτες παρέμεναν στις κατεχόμενες περιοχές.

45 χρόνια μετα η απώλεια εκ του αποτελέσματος είναι δυσανάλογα μεγάλη!