Γράφω σήμερα για μια πόλη που έχω μέσα στην καρδιά. Για μια πόλη που το χώμα της δεν το περπάτησα αλλά το νοσταλγώ…

Αμμόχωστος,, ανοικτή πληγή που θυμίζει την εγκληματική πολιτική της Τουρκίας και την προδοτική πολιτική της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης, αδυναμία της διεθνούς κοινότητας να επιβάλει το δίκαιο ενός λαού που βρίσκεται υπό κατοχή.

Μια Πόλη Στην Αιχμαλωσία 

Η άλλοτε κραταιά πόλη της Αμμοχώστου μπήκε στο στόχαστρο των Τούρκων κατά τη δεύτερη φάση της εισβολής. Η πρώτη φάση στις 20 Ιουλίου 1974, όταν 40.000 Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της τουρκικής αεροπορίας και του ναυτικού, εισέβαλαν στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η απόβαση των τουρκικών στρατευμάτων ολοκληρώθηκε σχεδόν ένα μήνα μετά, στις 14 Αυγούστου 1974, με την εισβολή στην Αμμόχωστο. Μέσα σε δύο μόνο ημέρες, οι Τούρκοι κατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος της πεδιάδας της Μεσαορίας, την Αμμόχωστο, την Καρπασία και το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής Μόρφου.

Η επέλαση των Τούρκων είχε ως αποτέλεσμα νεκρούς, αγνοουμένους ενώ περισσότεροι από 200.000 κάτοικοι εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα.

Το 37% των εδαφών της Κύπρου, που αντιπροσωπεύει το 70% της οικονομικής ζωής του νησιού, παραμένει υπό Τουρκική κατοχή. Η Τουρκία αρνείται να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών, παραβιάζοντας κάθε έννοια δικαίου, κάθε κανόνα της διεθνούς νομιμότητας.

Σύνθεση: Νάτια ‘Ελληνα

Πόλη-Φάντασμα 

Οι Τ/κ αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν την πόλη ως διαπραγματευτικό στοιχείο τον πόλεμο. Με έναν σιδερένιο φράχτη και συρματοπλέγματα κατά μήκος της παραλίας κρατώντας τους επισκέπτες μακριά, έγινε μια ετοιμόρροπη πόλη-φάντασμα χωρίς κατοίκους.

Τον χαρακτηρισμό «πόλη-φάντασμα» έδωσε ο Σουηδός δημοσιογράφος Jan-Olof Bengston, ο οποίος επισκέφθηκε το λιμάνι της Αμμοχώστου το 1977: «Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος γέμισε ρωγμές και στα πεζοδρόμια βλάστησαν θάμνοι. Σήμερα τα τραπεζάκια όπου σερβίρεται το πρόγευμα είναι εκεί, η μπουγάδα απλωμένη στα σχοινιά και οι ηλεκτρικοί λαμπτήρες αναμμένοι. Το Βαρώσι είναι μια πόλη-φάντασμα». 

Η αιχμάλωτη πόλη  

1974, η περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου λεηλατημένη, και ερημωμένη από τα κατοχικά στρατεύματα. 

1978, οι Τ/κ ζητούν να παραμείνει υπό τουρκοκυπριακό έλεγχο και επιστροφή των νόμιμων κατοίκων της κυρίως ξενοδόχων και επιχειρηματιών που θα υπόκειντο στους νόμους του λεγόμενου «Ομόσπονδου Τουρκοκυπριακού Κράτους». Το 1973 λειτουργούσαν 33 ξενοδοχεία με δυναμικότητα 4859 κλινών. Σε ολόκληρη την Κύπρο την ίδια εποχή λειτουργούσαν 105 ξενοδοχεία με δυναμικότητα 10.796 κλινών. 31,5% των ξενοδοχείων της Κύπρου βρίσκονταν στην Αμμόχωστο.

2004, το σχέδιο Ανάν προέβλεπε ότι θα επιστραφούν μεγάλο μέρος της Αμμοχώστου, η περιοχή Μόρφου και αρκετά χωριά. 

2014, πρόταση του προέδρου Αναστασιάδη συνέχεια της πρότασης που υποβλήθηκε επί διακυβέρνησης Παπαδόπουλου το 2005 και Χριστόφια το 2010, προέβλεπε επιστροφή της περιοχής με λειτουργία του λιμανιού της Αμμοχώστου για απευθείας εμπόριο υπό ευρωπαϊκή εποπτεία. Απορρίφθηκε η αντιπρόταση των Τ/κ, η οποία αφορούσε στην επιστροφή της πόλης με ταυτόχρονη αναγνώριση του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου.

2019, η λεγόμενη κυβέρνηση ξεκινά καταγραφή μέσα στην κλειστή πόλη των Βαρωσίων, υπογραμμίζοντας πως είναι έτοιμη για εξελίξεις σε σχέση με το άνοιγμα της πόλης. 

6 Οκτωβρίου 2020: Παράνομη και πειρατικη κίνηση Ερντογάν-Τατάρ το μερικό άνοιγμα του παραλιακού μετώπου της Αμμοχώστου μήκους 1,5 χιλιομέτρου, ώστε να είναι προσβάσιμη στους πολίτες, παραβιάζοντας τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας.  

Το παραλιακό μέτωπο των Βαρωσίων απροσπέλαστο για 46 χρόνια, υπό τον έλεγχο των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων. Το άνοιγμα έταξε στους ψηφοφόρους του κατοχικού καθεστώτος, Ερσίν Τατάρ, πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα κερδίσει στις εκλογές τον αντίπαλό του  ψευδοπρωθυπουργό, Μουσταφά Ακιντζί. Για να ανοίξει η παραλιακή ζώνη  χρειάστηκε η παρέμβαση του ίδιου του Ερντογάν. Η Κυπριακή κυβέρνηση προσέφυγε στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ζητώντας ανάκληση της απόφασης.

Ούτε οι συστάσεις των 27, ούτε οι εκκλήσεις του ΟΗΕ, ούτε οι προτροπές των ΗΠΑ, κατέστησαν δυνατές να πείσουν τον Ερντογάν να τερματίσει την προκλητική πολιτική του στην Ανατολική Μεσόγειο. Η απόφαση να ανοίξει μέρος της παραλίας της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου ναρκοθέτησε την διαδικασία έναρξης διαλόγου για το Κυπριακό.

Μια κοινωνια κατώτερη των ιστορικών συγκυριών 

Τα σύνορα της Ευρώπης, οι βάσεις της ευρωπαϊκής ιδεολογιας, αλλά και του ίδιου του αξιακού της φορτίου, αμφισβητείται, οταν μια Τουρκία, παραβιάζει δικαιώματα μελών της ΕΕ.  

Τι έχει πράξει η Κυπριακή Δημοκρατία όλα αυτά τα χρόνια, για να καταγγείλει το συντελούμενο έγκλημα της κατοχής και του εποικισμού; Η Κύπρος είναι θύρα εισβολής και κατοχής. Ευθυνόμαστε εμείς που το ξεχάσαμε, ευθύνονται οι πολιτικοί που αποδέχθηκαν οδυνηρές παραχωρήσεις νομίζοντας ότι µε τον τρόπο αυτόν θα εξημέρωναν το τουρκικό θηρίο. Δυστυχώς δεν παραμένει άσβεστη πια η επιθυμία για επιστροφή και η επιμονή για δικαίωση του κυπριακού λαού.

Δυο βαθιές αιμοσταγής πληγές, έτοιμες πια να το γονατίσουν, φέρει στο κορμί του το Έθνος μας. Έναν ξεριζωμό μετά από μια χιλιόχρονη παρουσία στη Μικρά Ασία και την παράνομη κατοχή της βόρειας Κύπρου. Tο ζητούμενο πια δεν είναι το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ αλλά το ΤΙ ΞΕΧΝΩ…

Μας κληρονομήσατε μια κυπριακή κοινωνία που φθείρεται… Μια κοινωνία μάχεται τόσο περισσότερο εναντίον του κατεστημένου, όσο το επίπεδο ικανοποιήσεως των αναγκών της είναι περισσότερο υψηλό. Όσο περισσότερα καθημερινά προβλήματα επιλύει για 46 χρόνια εξασφαλίζοντας έτσι τη μακροζωία ολονων μας, τόσο περισσότερο ανήθικα και ‘χαλαρά’ μας έμαθε να συμπεριφερόμαστε εμάς που δεν ζήσαμε τον πόλεμο, την εισβολή, τον ξεριζωμό! Μαγαρίσατε τη θυσία των και ξεχάσατε τους αγώνες σας μαμά, μπαμπά, παππού, γιαγιά!

Έχουμε κράτος όταν οι πολίτες κοινωνούν των αναπαλλοτρίωτων αξιών και διδαχών των προγόνων για ελευθερία, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη. Έχουμε μέλλον όταν αναβαπτιζόμαστε στην ιστορία, και στον πολιτισμό. Η ανθρώπινη συνείδηση δεν ωριμάζει ούτε κατά βούληση, ούτε με επαναστατικές διακηρύξεις. Η ωρίμανση της αντίληψης και το αίσθημα της δικαιοσύνης έχει αντικειμενικές νομοτέλειες και υποκειμενικές διαδικασίες.