Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ… γνώριμες ήταν οι σειρηνες που άκουσες σήμερα

Με το σήμα κωδικός «Αλέξανδρος εισήλθε νοσοκομείον», ο επικεφαλής των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο ταξίαρχος Μ. Γεωργίτσης ανήγγειλε το πρωί της 15ης Ιουλίου 1974, στην ελληνική χουντικη ηγεσία την έναρξη του πραξικοπήματος.

Το πραξικόπημα δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ακολούθησε μία μακρά περίοδο αστάθειας στην Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία από την ίδρυση της το 1960 και μετά έζησε σειρά διακοινοτικών συγκρούσεων. Το κλίμα στην Κύπρο πριν το Πραξικόπημα ήταν ήδη τεταμένο. Η τρομοκρατία των παρακρατικών οργανώσεων, οι πολιτικές δολοφονίες και η προβληματική σχέση Μακαρίου-Αθηνών οξυνε τα πραγματα. Οι φήμες για ανατροπή του Μακαρίου πολλές.

08:15 το πρωί – δύο ισχυρές φάλαγγες αρμάτων εξήλθαν στο οδικό δίκτυο, η μία από το στρατόπεδο Κοκκινοτριμυθιάς, που αποτελούταν από όλα τα άρματα της Κυπριακής Εθνοφρουράς, περίπου 35 ρωσικής προέλευσης και με δύναμη 300 ανδρών, με κύριο σκοπό την εξουδετέρωση της Προεδρικής Φρουράς,150 ανδρες. Η δεύτερη φάλαγγα από το στρατόπεδο Καποτά στη Παλλουριώτισσα με άρματα βρετανικής προέλευσης που μετέφεραν μονάδα ΛΟΚ περίπου 300 ανδρών με σκοπό την εξουδετέρωση του αστυνομικού Εφεδρικού Σώματος που έδρευε περίπου 1 χλμ. μακρύτερα του Προεδρικού Μεγάρου. Στη συνέχεια οι δύο φάλαγγες θα συνέκλιναν και περικυκλώνοντας θα πυρπολούσαν κανονιοβολώντας το Προεδρικό.

Ένα χέρι αδερφικό οπλίζει τη σκανδάλη και σπέρνει τον πανικό στα αδέρφια του… Ποιος είναι ο θύτης και ποιο το θύμα τελικά; Και ποιο το τέλος άραγε; Ποιος φταίει; Ποιοι έχουν ενοχές;

Απο τη Χουντα πρόεδρος ορκιζεται ο Νίκος Σαμψών κι ετσι ανακύρηξε την «Ελληνική Δημοκρατία της Κύπρου». Το ίδιο απόγευμα φαινόταν ότι το πραξικόπημα είχε τελικά επικρατήσει με απολογισμό 91 νεκρούς και 250 τραυματίες.

Τη δεύτερη μέρα άρχισαν οι συλλήψεις από τους πραξικοπηματίες. Ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι αριστεροί και προοδευτικοί άνθρωποι που τοτε ήταν φαντάροι μιλάνε για εγκλεισμό τους σε καθεστώς απομόνωσης τις μέρες του πραξικοπήματος…

Ιστορίες τρομοκρατίας! Ιστορίες τραυματισμού εγκύων τουρκοκυπρίων στην κοιλιά για να εξοντωθεί το βρέφος, δολοφονίες εν ψυχρώ.. Ιστορίες ενός εμφυλίου που εξυπηρέτησε συμφέροντα που σχεδίαζαν την διχοτόμηση της Κύπρου. Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι εξακολουθούν να αγνοούνται από τις διακοινοτικές μάχες του 1963 και την τουρκική εισβολή του 1974.

Ο Μακάριος μέσω Μάλτας και Λονδίνου έφτασε στην Νέα Υόρκη, όπου στις 19 Ιουλίου έλαβε μέρος στην σύσκεψη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου καταγγειλε την Χούντα των Αθηνών για εισβολή. Ωστόσο η τραγωδία είχε ήδη ξεκινήσει…

Πέντε ημέρες αργότερα χρησιμοποιώντας το πραξικόπημα ως πρόσχημα, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Στις 20 Ιουλίου, η Τουρκία επικαλούμενη το άρθρο 4 της συνθήκης Εγγυήσεων, εισέβαλε στην Κύπρο. Στις 23 Ιουλίου ο Νίκος Σαμψών προ της διαφαινόμενης κατάρρευσης παραιτήθηκε, όπως και το στρατιωτικό καθεστώς στην Ελλάδα.

Σε μια εισβολή δύο φάσεων, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, και παρά τις εκκλήσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ η Τουρκία κατέλαβε το 36,2% της εδαφικής επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας και εκτόπισε βίαια 200.000 Ελληνοκυπρίους. Άλλοι 20.000 Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι παρέμειναν στις κατεχόμενες περιοχές, εξαναγκάστηκαν και αυτοί τελικά να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να αναζητήσουν καταφύγιο στις ελεγχόμενες από την κυπριακή Κυβέρνηση περιοχές. Μέχρι τον Απρίλιο 2013 λιγότεροι από 328 εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι και 109 Μαρωνίτες παρέμεναν στις κατεχόμενες περιοχές.

45 χρόνια μετα η απώλεια εκ του αποτελέσματος είναι δυσανάλογα μεγάλη!